-
1 promissio
prōmissĭo, ōnis f. [promitto].I.In gen., a promising, promise (class. only in sing.; prop. the act of promising; cf. promissum, the thing promised):II.provinciae,
Cic. Att. 8, 9, 4:auxilii,
id. Fam. 4, 13, 1:scelerum,
id. Phil. 8, 3, 10; cf. Don. Ter. And. 2, 3, 27.—In partic., rhet. t. t., a promising:tum promissio, si audierint, probaturos,
Cic. de Or. 2, 83, 339; 3, 53, 205. -
2 prōmissiō
-
3 aptus
aptus P. and adj. [P. of *apo; cf. apiscor]. I. As part, fastened, joined, fitted, bound, attached: gladium e setā. — Fig., depending upon, arising from: causae aliae ex aliis aptae: ex verbis ius: vita apta virtute: rudentibus fortuna, dependent on cables. — Fitted together, connected, joined: apta dissolvere... dissipata conectere: omnia inter se apta et conexa. — Poet., adorned, fitted: caelum stellis, studded, V. — II. adj. with comp. and sup, suited, suitable, proper, ready, fit, appropriate, adapted, conformable: locus ad insidias aptior: castra ad bellum ducendum aptissima, C.: genera dicendi aptiora adulescentibus: dies sacrificio, L.: portūs puppibus, O.: amicis, serviceable, H.: pinus antemnis ferendis, O.: formas deus in omnes, easily changed into, O.: aptior persona, quae loqueretur: apta (ficus) legi, O.: saltūs eligit aptos, promising, O.: lar, satisfactory, H.: exercitus, ready for battle, L. — Of style: oratio.* * *apta -um, aptior -or -us, aptissimus -a -um ADJsuitable, adapted; ready; apt, proper; tied, attached to; dependent on (w/ex) -
4 pollicitātiō
pollicitātiō ōnis, f [pollicitor], a promising, promise: hinc pollicitationes aufer, T.: Bomilcarem multis pollicitationibus adgredi, S.: huic magnis pollicitationibus persuadet, ut, etc., Cs.* * * -
5 tribūtārius
tribūtārius adj. [tributum], of tribute, relating to contributions: tabellae, i. e. promising rich gifts.* * *tributaria, tributarium ADJ -
6 despondeo
dē-spondĕo, spondi, sponsum, 2 ( perf. despopondisse, Plaut. Trin. 3, 1, 2; plqpf. despoponderas, id. Truc. 4, 3, 51;I.with despondi,
id. Aul. 2, 3, 4:despondisse,
id. Trin. 5, 2, 9 et saep.), v. a., to promise to give, to promise, pledge.Lit.A.In gen. (rarely):B.librum alicui,
Cic. Att. 13, 12, 3:Syriam homini,
id. ib. 1, 16, 8:domum, hortos, Baias sibi,
id. ib. 11, 6, 6:imperium Orientis Romanis,
Liv. 26, 37:consulatum,
id. 4, 13: Tarpeias arces sibi (sc. diripiendas, with promittere), Luc. 7, 758.— Far more freq. and class.,In partic. t. t., to promise in marriage, to betroth, engage: qui spoponderat filiam, despondisse dicebatur, quod de sponte ejus, id est de voluntate exierat, Varr. L. L. 6, § 71 Müll.:2.filiam alicui,
Plaut. Aul. 2, 2, 28; id. Rud. 4, 8, 5; Ter. Heaut. 4, 5, 36; Cic. Att. 1, 3 fin.; id. de Or. 1, 56, 239; id. Clu. 64, 179; Liv. 1, 26; 1, 39; Ov. M. 9, 715:vos uni viro,
Vulg. 2 Cor. 11, 2 et saep.— Absol.:placuit despondi (sc. eam),
Ter. And. 1, 1, 75; cf.:sororem suam in tam fortem familiam,
Plaut. Trin. 5, 2, 9; and:filiam suam in divitias maxumas,
id. Cist. 2, 3, 57. —Rarely with sibi: Orestillae filiam sibi, to espouse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 7.— Pass. impers.:intus despondebitur,
Ter. And. 5, 6, 16.—Transf., facete:II.bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas, quamvis acrem amatorem inveneris,
Cic. Att. 1, 10, 4.—Trop.A.To promise, give up, devote to:B.spes reipublicae despondetur anno consulatus tui,
Cic. Fam. 12, 9, 2:perjuria meritis poenis,
Val. Fl. 7, 509.—With predom. idea of removing, putting away from one's self, to give up, yield, resign. So esp. freq. in Plaut.: animum, to lose courage, to despair, despond:ne lamentetur neve animum despondeat,
Plaut. Mil. 1, 1, 6; 4, 2, 63; id. Merc. 3, 4, 29; id. Men. prol. 35; Varr. R. R. 3, 5, 6;in the same sense, animos,
Liv. 3, 38; 26, 7; 31, 22;and simply, despondere,
Col. 8, 10, 1:sapientiam,
to despair of acquiring wisdom, Col. 11, 1, 11; cf.: nempe quas spopondi? St. Immo, quas despondi, inquito, have got rid of by promising, i. e. by being security for others, Plaut. Trin. 2, 4, 25 Ritschl (Fleck. dependi). -
7 factiosus
factĭōsus, a, um, adj. [factio, II.], that has or seeks to form a party, powerful or eager for power, factious, seditious (class.;syn.: perduellis, seditiosus, tumultuosus, turbulentus, potens, praepotens): homo dives, factiosus,
a demagogue, Plaut. Aul. 2, 2, 50:potens et factiosus,
Auct. Her. 2, 26, 40:homo (with potens),
Nep. Ages. 1:exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, ut opes quam maximas consequantur, et sint vi potius superiores quam justitia pares,
Cic. Off. 1, 19, 64:non divitiis cum divite, neque factione cum factioso, certabat,
Sall. C. 54, 5; id. J. 31, 15 Dietsch:vel optimatium vel factiosa tyrannis illa vel regia, etc.,
i. e. oligarchical, Cic. Rep. 1, 29, 45: linguă factiosi, busy with the tongue, i. e. promising a great deal, Plaut. Bacch. 3, 6, 13.— Comp.:mulier,
Aur. Vict. Caes. 21.— Sup.:quisque,
Plin. Ep. 4, 9, 5. — -
8 mentior
mentĭor, ītus, 4 ( fut. mentibitur, for mentietur, Plaut. Mil. 1, 1, 35; 2, 2, 99; v. Neue, Formenl. 2, p. 448), v. dep. n. and a. [prob. from root men-, whence mens, memini, q. v. Original meaning, to invent; hence],I.Neutr., to lie, cheat, deceive, etc.:B.mentiri palam,
Plaut. Truc. 1, 2, 89:mentire,
id. Poen. 3, 5, 18:adversus aliquem,
id. Aul. 4, 7, 9:apud aliquem,
id. Poen. 1, 1, 24:sibi,
id. Am. 1, 2, 6:mihi,
id. Capt. 3, 5, 46; Ter. Eun. 4, 4, 35:aperte,
Cic. Ac. 2, 6, 18:in re aliquā,
id. Att. 12, 21, 4:de re aliquā,
id. N. D. 3, 6, 14:adeo veritatis diligens, ut ne joco quidem mentiretur,
Nep. Epam. 3, 1.—With acc. and inf., to pretend, to declare falsely:certam me sum mentitus habere Horam, quae, etc.,
Ov. Tr. 1, 3, 53; Plin. 12, 15, 34, § 67: mentior nisi or si mentior, a form of asseveration, I am a liar, if, etc.:mentior, nisi et quae alunt illud, corpora sunt,
Sen. Ep. 106, 5:si mentiar, inquit, Ultima, quā fallam, sit Venus illa mihi,
Ov. F. 4, 227.—Of things, to deceive, impose upon: frons, oculi, vultus persaepe mentiuntur, oratio vero saepissime, Cic. Q. Fr. 1, 1, 6:in quibus nihil umquam... vetustas mentita sit,
id. N. D. 2, 5, 15.—To deceive one's self, mistake:II.mentire, gnate,
Plaut. Trin. 2, 2, 83 Brix ad loc.—Act., to lie or speak falsely about, to assert falsely, make a false promise about; to feign, counterfeit, imitate a shape, nature, etc.:B.cujus consilio tantam rem mentitus esset,
had devised such a falsehood, Sall. C. 48:originem alicujus,
Just. 35, 2, 4:auspicium,
Liv. 10, 40:titulum Lyciscae,
to assume falsely, Juv. 6, 123:noctem,
to promise falsely, Prop. 3, 9, 1:cur sese daemonia mentiuntur,
Tert. Apol. 23; also, to invent, feign, of a poetical fiction:ita mentitur (sc. Homerus),
Hor. A. P. 151; cf.:poëtae Orionem mentiuntur in pelago incidentem,
Lact. 4, 15, 21.— Pass.:si a debitore, praelato die, pignoris obligatio mentiatur,
Dig. 48, 10, 28.—Trop., of inanim. subjects: semel fac illud, Mentitur tua quod subinde tussis, do what your cough keeps falsely promising, i. e. die, Mart. 5, 39, 6:1.mentiris juvenem tinctis capillis,
id. 3, 43, 1:color, qui chrysocollam mentitur,
Plin. 35, 6, 29, § 48:nec varios discet mentiri lana colores,
Verg. E. 4, 42: sexum viris denegatum muliebri motu, Col. praef. 1.—Hence, *mentĭens, entis, m. subst., a fallacy, sophism: quomodo mentientem, quem pseudomenon vocant, dissolvas, Cic. Div. 2, 4, 11. —2.mentītus, a, um, Part., in pass. signif., imitated, counterfeit, feigned ( poet.):mentita tela,
Verg. A. 2, 422:figurae,
Ov. M. 5, 326:fama,
id. ib. 10, 28:nomen,
id. ib. 10, 439; id. H. 11, 73; Sen. Contr. 5, 5, 3; Luc. 2, 512; Val. Fl. 6, 698; 7, 155; Sil. 15, 796; Stat. S. 4, 6, 21; id. Th. 1, 256; 7, 303; 10, 875; Poët. ap. Suet. Oth. 3; Prop. 4 (5), 7, 58:mentiti fictique terrores,
Plin. Ep. 6, 20, 15; id. Pan. 81, 3:divinitas,
Lact. 2, 16, 2; Quint. 12, 10, 76. -
9 pollicitatio
pollĭcĭtātĭo, ōnis, f. [pollicitor], a promising, a promise (class. but not in Cic., who uses promissio, promissum; usu. plur.):vereor ne istaec pollicitatio Te in crimen populo ponat,
Plaut. Trin. 3, 3, 10:hinc pollicitationes aufer,
Ter. Phorm. 5, 6, 18:huic magnis praemiis pollicitationibusque persuadet, ut, etc.,
Caes. B. G. 3, 18; 3, 26; 7, 1; id. B. C. 3, 108; Sall. J. 61, 4; Sen. Ben. 3, 19, 3; Plin. Ep. 10, 33, 3; Auct. B. Afr. 35; Dig. 50, 12, 1 sqq.—In sing.: cum (legionem) ad se arcessisset Antonius hac pollicitatione, denarios quingenos singulis militibus daturum, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4; Inscr. Grut. 422, 3:ex nudā pollicitatione nulla actio nascitur,
Paul. Sent. 5, 12, 9; Vulg. Heb. 4, 1. -
10 promissivus
prōmissīvus, a, um, adj. [promitto], promising, promissive; in gram.; promissivum tempus, i. e. the future tense, Cons. p. 2061 P.:modus,
Diom. p. 328 P.:sententiae,
Isid. 2, 21, 18.— Adv.: prōmissīvē, by way of promise, with a promise (postclass.), Tert. adv. Marc. 4, 10.
См. также в других словарях:
Promising — Prom is*ing, a. Making a promise or promises; affording hope or assurance; as, promising person; a promising day. {Prom is*ing*ly}, adv. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
promising — promising; un·promising; … English syllables
promising — index auspicious, favorable (advantageous), possible, probable, promissory, propitious, viable … Law dictionary
promising to underwrite — index promissory Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
promising — [adj] hopeful able, assuring, auspicious, bright, encouraging, favorable, gifted, happy, likely, lucky, propitious, reassuring, rising, roseate, rosy, talented, up andcoming; concepts 406,548 Ant. hopeless, unpromising … New thesaurus
promising — ► ADJECTIVE ▪ showing great potential. DERIVATIVES promisingly adverb … English terms dictionary
promising — [präm′is iŋ] adj. showing promise of success, excellence, etc. promisingly adv … English World dictionary
promising — prom|is|ing [ˈprɔmısıŋ US ˈpra: ] adj showing signs of being successful or good in the future ▪ a promising career in law ▪ a promising young actor ▪ a promising start >promisingly adv … Dictionary of contemporary English
promising — promisingly, adv. promisingness, n. /prom euh sing/, adj. giving favorable promise; likely to turn out well: a promising young man; a promising situation. [1505 15; PROMISE + ING2] Syn. favorable, reassuring, encouraging. * * * … Universalium
promising — adj. VERBS ▪ be, look, seem, sound ADVERB ▪ extremely, fairly, very, etc. ▪ … Collocations dictionary
promising — prom|is|ing [ pramısıŋ ] adjective * likely to be successful or very good: a highly promising young artist Portland got off to a promising start with four points in the first minute. ╾ prom|is|ing|ly adverb … Usage of the words and phrases in modern English